kruooy's Blog


เสาหลักของบ้าน
กุมภาพันธ์ 25, 2010, 11:23 pm
Filed under: Uncategorized

เรื่อง เสาหลักของบ้าน

 เมื่อพูดถึงหัวหน้าครอบครัวหรือผู้นำบางคนอาจนึกถึงพ่อ แต่สำหรับบางคนอาจนึกถึงแม่ แต่สำหรับฉัน ฉันคิดว่าพ่อเป็นผู้มีบทบาทเป็นหัวหน้าครอบครัวหรือที่เรียกว่าเสาหลักของบ้าน

ในอดีตพ่อมีหน้าที่ออกไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัว สำหรับแม่มีหน้าที่เลี้ยงดูลูก อบรมสั่งสอนลูก ดูแลเกี่ยวกับงานบ้านและความเป็นอยู่ภายในบ้าน ส่วนปัจจุบันนี้แม่มีบทบาทมากขึ้นในการหาเลี้ยงครอบครัว ซึ่งมีหน้าที่เท่าเทียมกับพ่อ และนอกเหนือจากนี้ยังต้องรับภาระในการเลี้ยงดูลูก ดูแลเกี่ยวกับงานบ้านงานเรือนอีกด้วย บางทีอาจเรียกได้ว่าแม่เป็นหัวหน้าครอบครัว ส่วนครอบครัวฉันมีสมาชิกทั้งหมด ๔ คน คือ พ่อ แม่ พี่สาว และฉัน ครอบครัวของฉันจึงมีแต่ผู้หญิง ยกเว้นพ่อ สำหรับฉันถึงแม้จะอยู่ในยุคปัจจุบัน ฉันก็ยังคิดว่าครอบครัวของฉันนั้น พ่อถือว่าเป็นหัวหน้าครอบครัวหรือเสาหลักของบ้าน ทั้งที่พ่อและแม่ของฉันมีอาชีพเหมือนกันคือ รับราชการครู แต่พ่อของฉันจะมีหน้าที่เพิ่มขึ้นคือ เป็นคนขับรถส่วนตัวให้กับสมาชิกในบ้านทุกคน และเป็นช่างซ่อมประจำบ้าน ซึ่งมีหน้าที่ซ่อมแซมทุกอย่างภายในบ้านที่ชำรุดเสียหาย งานบ้านส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้หญิงที่ช่วยกันทำ ถึงแม้พ่อจะเป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน แต่ก็สามารถทำหน้าที่ได้หลายอย่างในสิ่งที่แม่ พี่สาว และฉันทำไม่ได้ และเหตุการณ์ที่ฉันไม่เคยลืมเลยก็คือ เป็นช่วงปิดเทอมพวกเราจึงได้อยู่พร้อมหน้ากัน และวันนั้นเป็นวันที่พ่อของฉันไม่สบาย มีไข้ ปวดเมื่อยตามร่างกาย ตอนเช้าแม่ต้องไปทำธุระจึงบอกให้พ่อไปส่งที่ที่ว่าการอำเภอ เมื่อขับไปได้ประมาณ ๕๐๐ เมตร แม่ต้องลงจากรถเพื่อไปนั่งสามล้อ  เนื่องจากพ่อขับรถต่อไปไม่ไหว จากนั้นพ่อก็มานอนพักผ่อน  พอถึงตอนเย็นแม่ก็กลับมาพร้อมกับอาหารเย็น ส่วนพ่อก็นอนตั้งแต่เช้าจนเมื่อแม่กลับมาถึงจะลุกขึ้นมาทานอาหาร พอจะลุกขึ้นกลับลุกลำบาก เพราะปวดขา แต่ก็ยังไม่ยอมไปหาหมอ ฉันจึงคิดว่าพ่อคงเป็นโรคกลัวหมอ เพราะทุกครั้งที่ไม่สบายทีไร แม่บอกให้ไปหาหมอต้องเป็นเรื่องทุกที วันต่อมาพ่อเริ่มมีอาการหนักขึ้นจากที่ลุกลำบากต้องคอยหาที่จับเพราะลุกเดินไม่ได้ และทุกครั้งที่ฉันเห็นพ่อพยายามลุกแล้วต้องน้ำตาไหลเพราะสงสาร แต่พ่อกลับหัวเราะกลบเกลื่อน เพราะพ่อเข้มแข็งตลอดเวลา เมื่อพ่อลุกขึ้นยืนได้แล้วพอจะก้าวเดินกลับไม่มีแรง จึงต้องล้มลง ทำให้ฉันนึกไปต่างๆนาๆ ตอนนั้นแม่ถามพี่สาวและฉันว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี ถ้าพ่อต้องเป็นแบบนี้ เพราะพ่อคือเสาหลักของครอบครัว  แม่ให้ฉันไปตามลุงเพื่อที่จะให้พาพ่อไปหาหมอ เนื่องจากไม่มีใครขับรถได้ แม่จึงบอกให้พ่อไปอาบน้ำ ซึ่งเป็นช่วงที่ลำบากมากเวลาลุก จากนั้นพอพ่อเดินไปได้ประมาณสองก้าวก็ล้มลงใส่กระจกตู้ทุกคนตกใจมาก ฉันทำอะไรไม่ถูกนอกจากร้องไห้เช่นเคย เพราะไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน พอจะนำพ่อขึ้นรถแม่บอกให้ฉันไปตามเพื่อนบ้านมาอีก ๒ คน เพราะพ่อตัวหนักมาก เมื่อไปถึงโรงพยาบาลหมอบอกว่าพ่อมีโพแทสเซียมในเลือดต่ำ คงเป็นเพราะพ่อดื่มน้ำชาและกาแฟมากเกินไป  หมอจึงให้โพแทสเซียมทางสายน้ำเกลือ เพียงคืนเดียวพ่อก็สามารถกลับมาเดินได้เหมือนเดิม  จากที่ฉันสันนิษฐานว่าพ่อเป็นโรคกลัวหมอก็เป็นความจริง  แม่เล่าให้ฉันฟังว่าหมอไม่สามารถวัดความดันพ่อได้เพราะพ่อจะตื่นเต้นและหัวใจเต้นเร็ว จึงต้องมาแอบวัดตอนที่พ่อหลับไปแล้ว

                จากประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้ฉันรู้ว่าเสาหลัดของบ้านนั้นสำคัญมากแค่ไหนพ่อของฉันไม่เคยร้องไห้ให้เห็นเลยทั้งๆที่เป็นคนป่วย  มีแต่แม่ พี่สาว และฉัน ที่ร้องไห้อยู่ตลอด  แต่พ่อกลับหัวเราะตลอดในยามที่พวกเราร้องไห้เพื่อให้พวกเราสบายใจ  เพราะพ่อรู้ว่าพ่อเป็นหัวหน้าครอบครัวหรือเป็นเสาหลักของบ้านให้กลับเรา

 ชื่อ นางสาวกัญญาวรรณ   ปัญญาวัน  เลขที่ ๒๓  ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖/๑

Advertisements

ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: