kruooy's Blog


เรียงความเรื่องเด็กหอพัก
กุมภาพันธ์ 25, 2010, 11:02 pm
Filed under: Uncategorized

เรียงความเรื่องเด็กหอพัก

                 เมื่อข้าพเจ้าเข้าเรียนต่อชั้น ม.๑ ข้าพเจ้าได้มีโอกาสได้อยู่หอพักประจำของโรงเรียนด้วยเหตุผลที่ว่าบ้านไกล ซึ่งข้าพเจ้าไม่ค่อยเต็มใจและไม่อยากอยู่เท่าไหร่นัก ซึ่งข้าพเจ้ายังจำวันแรกที่พ่อแม่ไปส่งได้ดี ตอนที่เอาของขึ้นไปเก็บบนหอพัก สายตารุ่นพี่น่ากลัวมาก ซึ่งตอนนั้นข้าพดจ้าเป็นคนไม่ค่อยพูดและกลัวไปซะทุกเรื่อง ทำให้เกิดความรู้สึกไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ และเวลาที่พ่อแม่จะกลับก็มาถึง ข้าพเจ้าอยากจะร้องไห้ แต่พ่อก็ปลอบใจว่า เดี๋ยววันศุกร์พ่อจะมารับกลับบ้าน ส่วนแม่ไม่พูดอะไรรีบขึ้นรถทันที จนข้าพเจ้าได้รู้ทีหลังว่าแม่แอบมาร้องไห้บนรถ

                ข้าพเจ้านั่งอยู่ม้านั่งหน้าหอพักมองรถพ่อแล่นออกไปอย่างช้าๆจนพ้นหน้าประตูโรงเรียน ข้าพเจ้าอยากจะร้องไห้ และวิ่งตามรถออกไป แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าจะต้องทำในตอนนั้นคืออะไรก็ไม่รู้ จนเมื่อถึงเวลาประมาณ ๕ โมงเย็น ซิสเตอร์หรือผู้คุมหอพัก ก็เรียกทุกคนให้ไปอาบน้ำและรีบลงมารับประทามอาหารเย็น เมื่อมาถึงโรงอาหาร ก่อนจะทานข้าวก็จะมีรุ่นพี่เด็กเก่าเป็นคนนำสวด ซึ่งเป็นบทสวดที่จำเป็นต้องสวดก่อนที่จะทานข้าวทุกครั้ง และเมื่อทานข้าวเสร็จ รุ่นพี่คนเดิมก็นำสวดอีกครั้ง แต่เป็นบทสวดขอบคุณ หลังจากสวดเสร็จแล้วทุกต่างก็แยกย้ายไปล้างจานของตนเอง แล้วก็พักผ่อนตามอัธยาศัย พอตกเย็นทุกคนก็จะมารวมตัวกันประชุม เพื่อรับฟังคำแนะนำและกฎระเบียบของหอพัก และให้ทุกคนแนะนำตัว ข้าพเจ้าเริ่มหนักใจในการแนะนำตัวเองมาก เพราะเป็นคนไม่ค่อยกล้าที่จะแสดงออกเท่าไหร่ และแล้วการแนะนำตัวก็มาถึงข้าพเจ้า ทุกสายตาจดจ้องที่ข้าพเจ้าและรอฟังสิ่งที่ข้าพเจ้าจะพูด หัวใจของข้าพเจ้าเริ่มที่จะเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ และข้าพเจ้าได้แต่ก้มหน้าก้มตาแนะนำตัว และในขณะนั้นข้าพเจ้าได้มองไปเห็นสายตาของรุ่นพี่คนหนึ่งซึ่งเป็นคนที่ข้าพเจ้าไม่ค่อยที่จะชอบใจนัก มองมาที่ข้าพเจ้าและเหมือนจะหัวเราะ มันยิ่งทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกไม่มั่นใจมากกว่าเดิม แต่สุดท้ายการแนะนำตัวของข้าพเจ้าก็จบลงด้วยรอยยิ้มของทุกๆคน

          เมื่อประชุมเสร็จก็ถึงเวลาเข้าห้องนอน โดยให้ทุกคนทั้งหอหญิงและหอชายมานั่งเรียงกันที่หน้าระเบียงหอพัก ซึ่งหอพักหญิงและหอพักชายนั้น อยู่ในชั้นเดียวกัน มีเพียงแค่ประตูเลื่อนเท่านั้นที่กั้นระหว่างหอหญิงและหอชาย และซิสเตอร์ก็นำสวดแล้วให้ทุกคนแยกย้ายเข้านอน ทุกคนดูคึกคักและพูดคุยกันเสียงดัง โดยเฉพาะเพราะกลุ่มเด็กเก่า ต่างพากันอวดผ้าห่มใหม่และหมอนข้างรูปการ์ตูนต่างๆ แต่กูมีเพียงเสียงครูคุมหอเท่านั้นทีคอยห้ามปรามแต่ก็ไม่เป็นผล ข้าพเจ้ารู้สึกว่าชั่งเป็นคืนที่ยาวนานมาก ทุกคนตื่นขึ้นมาอย่างอัตโนมัติเมื่อไฟถูกเปิดขึ้น ข้าพเจ้ารีบไปอาบน้ำซึ่งอยู่ชั้นดาดฟ้าของตึก ห้องน้ำถูกจองโดยเด็กเก่า ข้าพเจ้าและเด็กใหม่คนอื่นๆ จึงต้องใส่ผ้าถุงอาบอ่างใหญ่ที่เป็นอ่างอาบน้ำรวม ข้าพเจ้ารู้สึกสนุกเมื่อได้พูดคุยกับเพื่อนที่เป็นเด็กใหม่ด้วยกัน เมื่ออาบเสร็จก็ลงไปที่ห้องแต่งตัว ซึ่งขณะที่ข้าพเจ้ากำลังถักเปียให้ตัวเองอยู่นั้น รุ่นพี่คนที่ข้าพเจ้าไม่ชอบใจนั้นก็ได้เข้ามาและบอกให้ข้าพเจ้าเปียผมให้ และทำให้คนอื่นๆอยากให้ข้าพเจ้าเปียผมให้ เพราะเห็นว่าข้าพเจ้าถักเปียได้สวยดี และหลังจากนั้นข้าพเจ้าก็เริ่มได้เข้าไปเป็นสมาชิกของเด็กเก่าได้เร็วกว่าคนอื่นๆ

                ชีวิตการเป็นเด็กหอของข้าพเจ้าเริ่มมีความสุขขึ้นเรื่อยตามลำดับ เมื่อมีทั้งเพื่อนที่หอพักและเพื่อนที่โรงเรียน ทำให้ข้าพเจ้าเป็นคนพูดเก่งขึ้น และมีเพื่อนเยอะเพราะงานถักเปียของข้าพเจ้านี้เอง และวันที่ข้าพเจ้าได้เป็นประธานหอพักก็มาถึง เพราะเพื่อนรุ่นเดียวกันที่เคยอยู่หอพักต่างก็พากันย้ายออกไปหมด เหลือแค่ตัวของข้าพเจ้าเพียงคนเดียว ช่วงเวลาที่ข้าพเจ้าอยู่ ม.๓ นี้ข้าพเจ้ารู้สึกอบอุ่นและมีความสุขมาก เพราะรู้สึกคุ้นเคยมานานและรู้สึกเป็นกันเองกับทุกคน ทั้งกับคณะซิสเตอร์ ครู แม่ครัว ภารโรง และแม่บ้าน ทุกคนที่คอยช่วยเหลือข้าพเจ้าเสมอมา ทำให้ข้าพเจ้าได้อยู่รอดปลอดภัยจนจบม.๓มาได้

                จากประสบการณ์การอยู่หอของข้าพเจ้าที่เล่ามาทั้งหมดนี้ อาจจะเป็นแค่เรื่องธรรมดาที่ใครไปอยู่ก็คงจะมีชีวิตที่ไม่ต่างจากข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้ไปอยู่ และสัมผัสถึงมิตรภาพดีๆของการอยู่ร่วมกัน ทำให้ข้าพเจ้าได้รู้ว่า สิ่งที่ซิสเตอร์ได้สั่งสอน ตักเตือน ลงโทษ และให้รู้จักปรับตัวเมื่ออยู่กับคนอื่น สิ่งเหล่านี้สอนให้ข้าพเจ้าได้รู้จักการใช้ชีวิตเมื่ออยู่ร่วมกับคนอื่น และตอนนี้เวลาก็ผ่านไป ๓ ปีแล้ว ข้าพเจ้าได้มีโอกาสเข้าไปเล่นกับน้องๆบ่อยๆ และข้าพเจ้าก็คิดว่าศิษย์เก่าหอพักโรงเรียนมารีพิทักษ์สว่างแดนดินทุกคน คงไม่ลืมสถานที่แห่งนี้

 นางสาวสุกัญญา แสงฉวี  ม.๖/๔  เลขที่ ๔๕

Advertisements

ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: