kruooy's Blog


ต่างขั้วแต่ลงตัว
กุมภาพันธ์ 25, 2010, 11:21 pm
Filed under: Uncategorized

เรื่อง  ต่างขั้วแต่ลงตัว

 ทุกๆคนที่มาเข้ารวมค่ายกล้าไม้ในเมืองครั้งที่เจ็ด ต่างก็มาจากจังหวัดต่างๆครบทุกภาค โดยไม่มีใครรู้จักกันมาก่อน แต่ทุกคนที่มาเข้าค่ายในครั้งนี้มีเหตุผลเดียวกันคือ ใจรัก(ธรรมชาติ)

ดิฉันดีใจมากที่ถูกคัดเลือกให้มาร่วมเข้าค่ายในครั้งนี้ โดยการส่งเรียงความเรื่อง เด็ดดอกไม้หนึ่งดอกสะเทือนถึงดวงจันทร์ ในวันที่ ๒๑ สิงหาคม ดิฉันเริ่มออกเดินทางเพื่อไปเข้าค่ายตั้งแต่เช้าตรู่ พอถึง จ.นครราชสีมาก็เป็นเวลาประมาณบ่ายโมงตรง จากนั้นพี่ๆทีมเกษตรศาสตร์ก็มารับที่ บขส. และออกเดินทางต่อจนถึง อ.วังน้ำเขียว วันแรกดูเหมือนทุกคนจะเหงาและอยากกลับบ้านเพราะไม่มีเพื่อนที่มาจากโรงเรียนเดียวกันเลย ดิฉันรู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน พี่ๆจึงให้น้องๆทุกคนแนะนำตัวและทำความรู้จักกัน โดยแบ่งน้องออกเป็น ๕ สี ทำให้เพื่อนๆทุกคนได้ใกล้ชิดกันและสนิทกันมากขึ้น พอถึงตอนกลางคืนพี่ๆให้น้องๆทุกคนทำกิจกรรมต่างๆร่วมกันหลายกิจกรรมแต่มีกิจกรรมที่ดิฉันประทับใจคือการทำสมุดกระจก เพราะทำให้เรารู้ว่าเพื่อนๆรู้สึกกับเราอย่างไร เรามีส่วนไหนที่จะต้องแก้ไข เพื่อนๆก็จะเขียนลงในสมุดกระจกของเรา การทำกิจกรรมร่วมกันทำให้เพื่อนๆทุกคนเริ่มเกิดความผูกพันกันมากขึ้น แต่เวลาแห่งความสุขก็ได้หมดลงไปเมื่อพี่ๆบอกให้ทุกคนแยกย้ายกันเข้านอนเพราะต้องตื่นแต่เช้ามาทำกิจกรรม พอถึงตอนเช้าทุกคนมารวมตัวกันที่ศาลา และได้แยกย้ายกันออกไปดูนกตามที่ต่างๆ จนได้ความรู้จักการดูนกมามากพอสมควร ทุกคนจึงรวมตัวกันอีกครั้งหนึ่งเพื่อรับประทานอาหาร หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันเป็นสีเพื่อออกเดินป่า สำหรับดิฉันอยู่สีเหลืองซึ้งเป็นสีสุดท้ายที่ได้ออกเดินป่า ในตอนแรกดิฉันมีความรู้สึกตื่นเต้นและดีใจมากแต่พอออกเดินได้ประมาณ ๕๐๐ เมตรดิฉันก็มีความรู้สึกตรงกันข้ามกับตอนแรก เพราะทางที่เดินนั้นเป็นภูเขาที่ชันและลื่นมากทำให้ดิฉันรู้สึกเหนื่อยและถอดใจ แต่ในความเหนื่อยและถอดใจนั้นยังมีความประทับใจเมื่อเพื่อนๆต่างช่วยกันถือของและกระเป๋า ซึ้งเป็นภาพที่ดิฉันไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น พอไปถึงสันเขาก็จะมีฐานต่างๆที่ให้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติ แต่ละฐานก็จะมีเกมให้เล่นเพื่อให้เพื่อนๆในกลุ่มเกิดความสามัคคีกัน ในเวลาต่อมาไม่นานฝนก็ตกลงมาหนักมาก เพื่อนๆพี่ๆต่างช่วยกันทำที่หลบฝน และพวกเราก็หลบฝนอยู่เป็นเวลานานกว่าจะลงมาจากเขาได้ก็เป็นเวลาหกโมงเย็น พี่ๆถึงให้ทุกคนไปอาบน้ำและมาร่วมกันรับประทานอาหารเป็นมื้อสุดท้าย หลังจากนั้นก็ทำกิจกรรมสุดท้ายร่วมกันคือเปิดใจใต้แสงเทียน ทุกคนต่างได้ระบายความรู้สึกในใจในการมาเข้าค่ายในครั้งนี้ แต่ดิฉันไม่ได้พูดอะไร แต่ความประทับใจของดิฉันในการมาเข้าค่ายในครั้งนี้ คือ ดิฉันได้รับมิตรภาพจากเพื่อนๆพี่ๆกลับบ้านมาด้วย และยังได้ความรู้เพื่อนำกลับมาใช้ในการรักษาธรรมชาติในชุมชนของตนเอง เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเราทุกคนได้กลับบ้านและได้นำมิตรภาพดีๆจากการเข้าค่ายครั้งนี้กลับไปด้วยเพื่อให้พวกเราทุกคนคิดถึงกันอยู่ตลอดเวลา

            การไปเข้าค่ายในครั้งนั้นทำให้ดิฉันได้รู้ว่า คนเราทุกคนถึงแม้จะมาจากต่างที่ ต่างศาสนา ต่างภาษา ก็สามารถเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้ ขอแค่เรามีจุดมุ่งหมายที่จะทำบางอย่างร่วมกัน เราทุกคนก็จะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข

 นางาสาวเกษศิรินทร์  ทะวงศ์ศรี  ชั้น ม. ๖/๓  เลขที่ ๑๘

Advertisements

ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: