kruooy's Blog


ครั้งหนึ่งในชีวิต ที่ข้าพเจ้าได้เป็นหัวหน้าห้อง
กุมภาพันธ์ 25, 2010, 4:36 pm
Filed under: Uncategorized

ครั้งหนึ่งในชีวิต ที่ข้าพเจ้าได้เป็นหัวหน้าห้อง

คำว่า “หัวหน้า” “ผู้นำ” หรือคำว่า “Leader” นั้นมีความหมายไปในทางเดียวกันคือการเป็นบุคคลที่เริ่มทำ เริ่มต้น และปกครองผู้ตามหรือผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของตน สำหรับตัวผมแล้วในชีวิตของผม ผมเคยสัมผัสการเป็นหัวหน้าห้องอยู่ไม่กี่ครั้ง ในช่วงที่อยู่ชั้นประถมผมก็เคยทำหน้าที่แค่ ๒-๓ ครั้งเองซึ่งก็ยังไม่มีอะไรให้รับผิดชอบมาก แต่ที่หนักที่สุดสำหรับการเป็นหัวหน้าของผมก็คือ การเป็นหัวหน้าห้องก่อนจบชั้น ม.ปลาย

ก่อนปิดเทอมภาคเรียนที่สองของชั้น ม.๕ ผมและเพื่อนๆกลุ่มหนึ่ง เราได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการนักเรียน โดยเรามีประธานนักเรียนเป็นเพื่อนในห้องผมเอง เขาเป็นทั้งหัวหน้าห้องและประธานนักเรียนด้วย ซึ่งนั่นเป็นจุดเริ่ม

ในช่วงก่อนเปิดเทอม ๒-๓ วัน ผมได้วางแผนเกี่ยวกับเรื่องอนาคตของผมว่าจะเรียนต่อที่ไหน จะทำอะไรบ้าง และผมก็จัดตารางการอ่านหนังสือไว้เรียบร้อยแล้วด้วย  แต่พอถึงวันเปิดเทอมจริงๆ ผมก็มี surprise เมื่อเพื่อนๆหลายคนตกลงและออกเสียงกันว่าจะเลือกหัวหน้าห้องคนใหม่ขึ้นมาแทนประธานนักเรียน และเพื่อนก็ออกเสียงว่าจะให้ผมทำหน้าที่แทน ในตอนนั้น ผมไม่ได้เตรียมตัวเพื่อที่จะมารับฟังสำหรับเรื่องนี้ ผมนั่งคิดอยู่นานว่าจะทำอย่างไรดีในเมื่อผมวางตารางเวลาทุกอย่างไว้เรียบร้องแล้ว และสิ่งที่ผมเตรียมมาก็ไม่มีเวลามากพอที่จะให้ผมรับผิดชอบเรื่องนี้ด้วย จนในที่สุดผมจึงตัดสินใจว่าผมควรจะรับมันไว้ เพราะผมคิดว่า การได้เป็นหัวหน้าในครั้งนี้จะทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ซึ่งมันจะเป็นอีกบททดสอบหนึ่งที่จะเป็นประสบการณ์ในการทำงานของวันข้างหน้า หลังจากที่เลือกได้ว่าจะเป็นหัวหน้าห้องคนใหม่ผมจึงต้องเริ่มที่จะจัดตารางเวลาอีกครั้ง และบอกกับตัวเองว่าจะใช้มันจนกว่าจะสอบติดตามที่ตนเลือกเอาไว้ แต่สิ่งที่ดีสำหรับผมในตอนนั้นคือ ผมมีหัวหน้าห้อมคนเก่าที่เป็นต้นแบบผมมาตลอดระยะเวลา ๒ ปี ผมชื่นชมในความเป็นผู้นำของเขา การวางตัว และสิ่งที่เขาแสดงออกมา ซึ่งสิ่งที่ดีๆเหล่านี้ผมเลือกที่จะดึงมาใช้ และผมคิดว่าเพื่อนผมคนนี้คงจะไม่ว่าอะไร

งานแรกสำหรับการได้เป็นหัวหน้าห้องที่ต้องทำคือการบอกทำความเคารพคุณครูทุกวัน ทุกคน ทุกคาบ ที่มาโรงเรียนและมีการเรียนการสอนเกิดขึ้น บางครั้งผมก็ยังคิดว่าผมทำหน้าที่ได้ไม่ดีเท่าไหร่ เพราะยังมีบ้างที่ผมลืมที่จะบอกจนบางครั้งต้องให้เพื่อนเตือน แต่นั้นก็ยังเป็นเรื่องเล็กน้อย ถ้าเทียบกับหน้าที่การส่งการบ้านให้เพื่อนๆ เพราะมันไม่ใช่แค่การรวบรวมและเอาไปส่งที่ครู แต่มันคือการรับคำสั่งครูและต้องทำความเข้าใจกับเพื่อนๆในเรื่องการนัดวันเวลาส่งด้วย ต้องมีบ้างที่ผมต้องตัดสินใจเพื่อที่จะเผื่อเวลาสำหรับตัวเองและเพื่อนๆจนบางครั้งต้องกำหนดวันส่งงานวันใหม่หรือเวลาใหม่ เพราะถ้าหากผมไม่ทำอย่างนั้นผมเสียที่เกิดขึ้นก็จะมีต่อเพื่อนๆ สุดท้ายผมก็ต้องรับผิดชอบอยู่ดี

เมื่อห้องทำผิด คนแรกที่ผิดคือหัวหน้าห้องใช่หรือเปล่า? ครูหลายท่านที่สอนก็คงจะมองเป็นอย่างนั้นไป ซึ่งในจุดนี้ผมก็พอรับไหวเพราะตัวเราเองนั้นรับผิดชอบมาแล้ว แต่บ่อยครั้งที่ผมมักจะพลาดในการรับรู้เรื่องราวต่างๆ เหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะตัวผมเองที่ขาดเรียนบ่อย ซึ่งทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองขาดคุณสมบัติการเป็นผู้นำไป เพราะการเป็นหัวหน้านั้น ตัวหัวหน้าต้องเป็นตัวอย่างแก่ผู้ตามได้ จนผมอดนึกไม่ได้ว่าที่เพื่อนขาดบ่อยเพราะผมเป็นต้นแบบที่ไม่ดีหรือเปล่า

สิ่งที่แย่ที่สุดสำหรับการเป็นหัวหน้า หรือผู้นำของผมคือ การที่เห็นตัวเองล้มเหลวและพลาด ในการทำหน้าที่หน้าที่ๆตนได้รับมอบหมาย ผมไม่รู้ว่าคนที่เป็นหัวหน้าหรือผู้นำคนอื่นๆ จะคิดอย่างผมหรือเปล่า แต่การได้เป็นหัวหน้าห้อง ม. ๖/๑ ในครั้งนี้ ได้มอบประสบการณ์การทำงานที่ต้องเกี่ยวข้องกับผู้คนว่ายากและเหนื่อยแค่ไหน ผมจึงได้ตั้งอุดมการณ์ในการทำงานของผมขึ้นมาว่า “เราจะทำให้เห็น มากกว่าเราจะพูด” เพื่อนำมาใช้ในโอกาสครั้งต่อไปในอนาคต ซึ่งผมต้องขอบคุณเพื่อนๆ ม.๖/๑ ทุกคน ที่มอบโอกาสนี้ให้ผม ขอบคุณครับ !   

 ชื่อ นายภานุพงษ์   คำทะเนตร   ชั้น ม.๖/๑  เลขที่ ๑๓ 

Advertisements

ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: