kruooy's Blog


ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ข้าพเจ้า…..ไม่ดูตาม้า ตา (ท่อ) เรือ…..
กุมภาพันธ์ 25, 2010, 4:18 pm
Filed under: Uncategorized

เรียงความภาษาไทย  เรื่อง

ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ข้าพเจ้า…..ไม่ดูตาม้า  ตา (ท่อ) เรือ…..

 “เธอมีบุคลิกภาพดีจัง ดูมีสง่าราศีจับเชียวน่ะ” ประโยคนี้ไม่ว่าหญิงหรือชายต้องเกิดความรู้สึกดีและมั่นใจเมื่อได้รับคำชมนี้  บางคนมักคิดว่าการมีบุคลิกภาพที่ดี  ต้องมีเครื่องแต่งกายยี่ห้อดัง  มีทรงผมทันสมัยตลอดชั่วโมงหรือเครื่องประดับราคาแพง  แต่รู้หรือไม่การเดินก็ช่วยเสริมสร้างให้เราดูดีได้  และทำให้เรามีบุคลิกที่ดี  และสร้างผลที่ดีต่อร่างกาย

“แล้วจะเดินอย่างไรให้ดูดีล่ะ” การเดินที่เสริมสร้างให้เราดูดีนั้น ควรจัดร่างกายให้ตั้งตรงไม่งอ เริ่มตั้งแต่ศีรษะและลำคอ หลังซึ่งส่วนนี้มีกระดูกจำนวนหนึ่งที่มีความสำคัญควรตั้งตรง คอระหง หน้าท้องแขม่ว เพื่อทำให้คุณมี “อกผายหลังผึ่ง” ปล่อยตัวตามสบายแต่ควรมีสติกำกับเสมอ เพราะถ้ามัวตั้งใจเดินเกินไปอาจจะประสบเหตุการณ์ดังเช่นข้าพเจ้าเป็นได้

ในตอนสายครั้งนั้น  ข้าพเจ้าเรียนอยู่  ม.๓  ได้รับมอบหมายและหน้าที่จากเพื่อน ๆ  มันเป็นการได้รับความเชื่อใจจากทุกคน คือ การไปซื้อของ คุณอาจตั้งคำถามว่าการซื้อของมันยากลำบากมากเหรอ ก็เพราะข้าพเจ้าทำให้เป็นเรื่องยาก  มันเกิดจากเหตุการณ์หลายครั้งหลายคราวที่ข้าพเจ้าลืมซื้อของมาตามกำหนดและเงินที่ได้ไปนั้นกลับหมดไปกับขนมกรุบกรอบ  ข้าพเจ้าไม่ได้เห็นแก่กินแต่กลัวเพื่อรักเกิดหิวขึ้นมาแล้วไม่มีของว่างรับประทาน  เป็นเรื่องขึ้นมาจะเรื่องใหญ่ จนกระทั่งวันนั้น วันที่เพื่อนทุกคน  ภูมิใจกับภาระที่มอบหมายให้และกลายเป็นเรื่องขบขันจากความประมาทในการเดิน  ของข้าพเจ้านั่นเอง

“ไฟแดงนานจัง”  ข้าพเจ้าบนกับสารถี  (คนขับรถ)  ที่เป็นคนขับรถจักรยานยนต์ให้  ข้าพเจ้าห่างจากจุดไฟจราจรไม่มาก มุมนี้มีไฟจราจรเต็มไปหมด  เป็นสี่แยกที่ใจกลางอำเภอสว่างแดนดินและวุ่นวายที่สุดนั่นคือ  มุมสี่แยกร้านชาญ  ที่เรียกกันติดปากสิ่งที่ข้าพเจ้าจะมาซื้อหลายอย่าง  อาทิเช่น  กระดาษโปสเตอร์  กาว  อุปกรณ์ตกแต่งบอร์ดนิทรรศการเนื่องในวันสัปดาห์ภาษาไทย  ซึ่งที่นี้มีทุกอย่างที่ข้าพเจ้าต้องการ  เมื่อมาถึงบริเวณหน้าร้าน  ข้าพเจ้าก็ขออาสาไปจัดการเองแล้วให้เอารถไปจอดข้างๆ  ร้านเพราะบริเวณนี้เต็มไปด้วยรถจักยานยนต์จอดกันอึดอัด  เพื่อนที่รักก็มองด้วยสายตาทีข้าพเจ้าก็รู้ทันที  ก่อนที่เพื่อนที่รักจะพูด  ข้าพเจ้าก็เร่งฝีเท้าไปที่ร้านทันที  ของในร้านมีทุกอย่างที่ข้าพเจ้าต้องการและประจวบเหมาะพอดีกับเงินที่มี  ข้าพเจ้าท่องอยู่ตลอดเวลา ครั้งนี้จึงไม่พลาดที่จะลืม

“ไม่พลาดที่จะลืมซื้อของแต่พลาดตกท่อระบายน้ำ” ท่านผู้อ่านคงเริ่มงงและสงสัยเมื่อไรจะถึงตอน  “ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าเคย…”  และมันก็มาถึง เมื่อข้าพเจ้ากำลังเดินข้ามถนนไปอีกฟากหนึ่ง ซึ่งเพื่อนรักกลับไปจอดอีกฟาก เพื่อนที่รักตะโกนเรียกและกวักมือ  ในขณะที่รอให้รถราที่วิ่งวุ่นวายอยู่นั้น  มีท่อระบายน้ำเสียตรงมุมไฟจราจร  มันไม่ได้เปิดคาทิ้งไว้  แต่มีลักษณะคล้ายปูนบริเวณนั้นแตกเล็กน้อย  ทำให้มีรู้ขนาดใหญ่กว่าท่อระบายน้ำทั่วไปประมาณ  ๑๐ – ๑๕ เซนติเมตร  ด้วยความรีบเดินและประมาทในการเดิน  เท้าซ้ายที่ก้าวก่อนเท้าแรกเกิดพลิก  ๔๕  องศาทำมุมกับพื้น  แล้วมันก็ค่อยๆ  ไหลพรวดในช่วงเวลาไฟแดงพอดี  ทุกสายตาไม่ว่าคนในรถยนต์  คนที่กำลังนั่งบนรถจักรยานยนต์  หรือคนที่กำลังเดิน  ต่างหยุดดูจับจ้องอย่างตกใจ  กับขาข้าพเจ้าที่ไหลตามเท้าเกือบถึงหัวเข่า  และเสียงที่ตามมาคือ  “โอ้ย !” ใบหน้าแดงก่ำไม่ใช้เพราะอากาศที่ร้อนแต่ความอายเข้ามาแทนที่  ข้าพเจ้าตั้งสติแล้วเพื่อนที่รักก็รีบวิ่งเข้ามาช่วยก่อนที่มันจะไหลไปมากกว่านี้  ผู้คนที่เดินแถวนั้นก็มาช่วยเช่นกัน  นี้คือครั้งแรกที่ข้าพเจ้าได้สัมผัสกับ “น้ำใจคนไทยด้วยกัน”  พวกเขาค่อยๆ  ดึงตัวข้าพเจ้าขึ้นมามาถึงนาที  ขาก็มีรอยถลอกแต่โชคดีที่ว่าไม่โดนน้ำเสียข้างล่าง  ไม่งั้นข้าพเจ้ามีสิทธิ์ฉีดยาฆ่าเชื้อเป็นแน่

“น้ำใจคนไทยด้วยกัน”  ข้าพเจ้าเคยพูดเล่นๆ  ว่าจะมีไหมที่คนไทยจะช่วยเหลือกันเห็นพากันแล้งน้ำใจ  แต่สุดท้ายข้าพเจ้าก็ได้รู้สึกและเมื่อได้สัมผัสมันแล้วทำให้จิตใจสูงขึ้น  ทั้งๆ  ที่เป็นคนไทยแท้ๆ  ยังมาว่าคนไทยด้วยกัน  แต่คนไทยที่สร้างความเดือดร้อน  ข้าพเจ้าอยากจะบอกเหลือเกินว่าท่อระบายน้ำที่พังนั้นช่วยดูแลและซ่อมแซมไม่ใช้ข้าพเจ้าประสบมาแล้ว  แต่คนที่อาจพลัดตกคนอื่นละเป็นอย่างไร  อาจจะถลอกปอกเปิดเหมือนข้าพเจ้า  แต่อาจถึงกับชีวิตเลยก็ได้  คนไทยคงไม่อยากเห็นคนไทยด้วยกันลำบากทั้งทางกาย  ทางใจ  ไม่ว่าจะภายนอกหรือภายในร่างกาย  เพราะข้าพเจ้าอยากเห็นภาพและสัมผัสกับความรู้สึกจาก          “น้ำใจคนไทยไม่สิ้นสุด”  ผู้อ่านอยากสัมผัสไหมค่ะ

นางสาวเทียนขวัญ  สุดโต  เลขที่ ๒๕  ม.๔/๑๔

Advertisements

ให้ความเห็น so far
ใส่ความเห็น



ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s



%d bloggers like this: